Aleksander Siergiejewicz Puszkin – znakomity poeta, główny przedstawiciel romantyzmu rosyjskiego. Urodził się 6 czerwca 1799 roku w Moskwie, zmarł 10 lutego 1837 roku w Petersburgu. Ukończył prestiżowe Liceum w Carskim Siole. Już wówczas tworzył listy poetyckie, ody i elegie
W1817 roku przeprowadził się do Petersburga. Działa w literackiej grupie – Arzamas. Jej członkowie mieli za zadanie włączać do swej poezji elementy języka potocznego oraz nowych gatunków. Puszkin należał również do kółka literackiego Zielona lampa, powiązanego z dekabrystami.
Puszkin bezwzględnie negował despotyczne rządy Aleksandra I oraz później Mikołaja I. Wówczas napisał wiersze, krytykujące absolutyzmu carów, m.in: oda Wolność, wyszydzające Aleksandra I Bajki Noël,wiersz Do Czaadajewa i prochłopską elegię Wieś . Utwory ze względu na swą treść, nie zostały opublikowane. Wydane je dopiero w latach pięćdziesiątych XIX wieku. Odrzucenie tyranii władz, doprowadziło do zsyłania poety na południe Rosji. Na krótko przed opuszczeniem kraju, Puszkin wydał poemat Rusłan i Ludmiła, gdzie uwidocznił się wpływ bajronizmu na twórczość artysty.