"Anioł nigdy nie upada. Diabeł upada tak nisko, że nigdy się nie podniesie. Człowiek upada i powstaje"
Fiodor Dostojewski
Akmeizm nazywany był inaczej adamizmem lub klaryzmem. Akmeizm to charakterystyczny dla poezji rosyjskiej, modernistyczny kierunek, który rozwijał się w latach 1912-1922. Był jedną z odmian neoklasycyzmu. Grupa młodych rosyjskich poetów podjęła się krytyki panującego wówczas symbolizmu. Słowo akmeizm zaczerpnięte zostało z języka greckiego, gdzie akme oznacza szczyt.
Założycielem ruchu akmeistów był Nikołaj Gumilow (1886-1921), który wcześniej stworzył Gildię poetów. Do grona aktywnych akmeistów należeli również Anna Achmatowa, Siergiej Gorodiecki, Osip Mandelsztam oraz Michaił Kuzmin. Pierwszym wydawanym przez akmeistów czasopismem był "Apollon".
Akmeiści propagowali opisywanie świata realnego. Negowali używanie symboli, przenośni, wieloznaczności. Pragnęli powrotu do klasycznych wartości oraz tradycji.
